Marit en Nina willen met RAMMES af van voorspelbare bedrijfsfeesten

Marit en Nina leerden elkaar kennen als collega’s bij Café de Sigaar. De samenwerking leidde tot een hechte vriendschap. In die tijd brak de coronacrisis aan, die de horeca bijna stillegde. De vraag doemde op: willen we dit werk nog jaren doen? Ze stopten bij Café de Sigaar om aan RAMMES te werken.

Eén dag per week reserveerden ze volledig voor RAMMES. “We deden veel huiswerk”, zegt Nina. Zij is in hun dynamiek de doorpakker: handen uit de mouwen en gaan. Een echte Stadjer. Haar armen zijn versierd met tattoos in klassiek-Amerikaanse stijl. Haar lippenstift kleurt felrood. “We wilden eerst een goede basis: een marketingplan opstellen, een website bouwen en de fundering van het bedrijf uitwerken.” Ze werkte in die tijd als productieleider bij het Forum. “Daar heb ik heel veel geleerd.”

Van Amsterdam terug naar Groningen: "Ik miste de knusheid"

Marit werkte toen bij de RDW als managementondersteuner. Haar kracht is het eerste voorstel op poten zetten en het overzicht bewaren. De strateeg. Oorspronkelijk komt ze uit Amsterdam, maar ze landde in Groningen toen ze in Leeuwarden studeerde. Na een korte terugkeer in de hoofdstad verlangde ze weer naar Groningen. Ze kijkt even naar boven als ze antwoord geeft, denkt diep na en veegt dan een blonde lok achter haar oor. “Ik miste de knusheid, de gemoedelijkheid en dat mensen wat meer op elkaar letten.”

“Mens, durf te leven”, zong Ramses Shaffy ooit. Zijn voornaam en levenslust vormden inspiratie voor de naam RAMMES. Die gedachte namen ze mee toen ze zelf bedrijfsevenementen bezochten. “We zagen dat bedrijven ieder jaar hetzelfde deden”, zegt Nina. “We wilden ze meer kleur geven.”

De eerste opdracht kregen ze van de RDW, Marits oude werkgever. Daarna kreeg RAMMES vaart. Ze organiseerden bijvoorbeeld een driedaagse tattooconventie in opdracht van het Forum met de legendarische Henk Schiffmacher. Ze toverden ook het Zeefgebouw om tot het toekomstige stadsdeel De Suikerzijde – het Etta Palmplein werd nagebootst, evenals een boerenmarkt en de Groene Stad. Er stonden hometrainers om de fietsafstand van de Suikerzijde naar de binnenstad te simuleren. En dat allemaal voor een informatiemarkt die bezoekers alvast moest laten ervaren hoe het toekomstige stadsdeel eruit kan zien.

Dat is de RAMMES-twist. “Zo hebben we laatst ook een roaring twenties-feest georganiseerd”, zegt Nina. “Toen mochten we echt uitpakken: draaiorgels, oldtimers, cocktails in stijl.”

Groningen hoort in de spotlights, vinden ze beiden. “Groningen is te bescheiden”, zegt Marit. “Als we iets organiseren, kijken we eerst wat er hier mogelijk is.” Ook spullen en materialen verzamelen ze zoveel mogelijk lokaal. “We speuren liever Marktplaats af dan dat we dingen inkopen bij een groothandel.”